ماندلا، حامی ورزش

نلسون

ماندلا، حامی ورزش

نلسون ماندلا ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۸ به دنیا آمد و در ۵ دسامبر ۲۰۱۳ از دنیا رفت. ماندلا برنده جايزه صلح نوبل در سال ۱۹۹۳ و همچنین اولين رييس جمهور سياه پوست آفريقاي جنوبی است که به مبارزه عليه تبعيض ن‍ژادي و رهبر آزادی و آشتی معروف بود.

ماندلا بسیار برای ورزش اهمیت قائل بود.او می‌گفت: «ورزش می‌تواند دنیا را تغییر دهد. ورزش می‌تواند الهام بخش انسان‌ها باشد و طوری آن‌ها را متحد کند که با کم‌تر چیز دیگری قابل مقایسه است. ورزش با جوانان به زبان خودشان حرف می‌زند. ورزش می‌تواند در جایی که سرشار از یاس است، امید را زنده کند.»

نلسون ماندلا و ورزش برای اهداف بزرگ

نلسون ماندلا

دلیل علاقه نلسون ماندلا به ورزش متحد کردن انسان ها بود که به دلیل تفکرهای نژادپرستانه با تبعیض به دو گروه تقسیم می شدند.

ورزش در آفریقای جنوبی توانست زیر سایه ماندلا بال و پر بگیرد. به اعتبار او بود که فیفا میزبانی جام جهانی ۲۰۱۰ را به آفریقای جنوبی داد و بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبالی جهان برای اولین بار در قاره سیاه برگزار شد. فوتبال به احترام ماندلا به آفریقای جنوبی رفت؛ جایی که برای آخرین بار یکی از بزرگ‌ترین انسان‌های تاریخ در بین مردم ظاهر شد.

ماندلا در هجده سال از بیست و هفت سال حبس‌اش در سلولی در جزیره روبن اجازه نداشت در لیگ فوتبال زندان بازی کند، ولی همیشه این لیگ را دنبال می‌کرد و به ارزشی که فوتبال برای حفظ روحیه جنگندگی و ویژگی های انسانی در میان زندانیان داشت، اهمیت میداد.

او از زندان حمایت‌اش را از برداشتن تحریم‌های بین المللی ورزش آفریقای جنوبی اعلام کرد. تحریم‌هایی که نگذاشته بود از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۲ در المپیک شرکت کند.

ورزش

ارتباط نلسون ماندلا با تبعیض نژادی

ماندلا درسال ۱۹۹۴، توانست پس از سه قرن غلبه سفید‌ها، اولین رئیس جمهور سیاه پوست آفریقای جنوبی شود.

او معتقد بود ورزش و سیاست مرتبط هستند. او کمی بعد در مسابقه فوتبال تیم‌های آفریقای جنوبی و زامبیا در ژوهانسبورگ حاضر شد و خطاب به جمعیت گفت، حالا زمان بازگشت به جهان ورزش است.

ماندلا درباره وفاداری ورزشکاران آفریقای جنوبی گفته بود: «می‌خواستم مردم ما بدانند که چقدر قدردانِ از خودگذشتگی ورزشکارانمان در دوران تحریم هستم. مطمئنم اگر ایثار آن‌ها نبود، من نمی‌تواستم به این زودی رئیس جمهور شوم.»

حمایت ماندلا از ورزش های مختلف

او از استعداد وعلاقه ی مردم آفریقای جنوبی به ورزش‌های زیادی مانند: تنیس، گلف، راگبی و کریکت خبر داشت و همینطور از تحریم جهانی ورزش این کشور، که چه ضربه‌ای به رژیم آپارتاید می‌زند.

ماندلا فقط به فوتبال که ورزش محبوب سیاه پوستان بود، توجه نمی‌کرد و با توجه به اینکه راگبی ورزش مورد علاقه اقلیت سفید پوست آفریقای جنوبی بود و پیش چشم بسیاری نمادی از دوران ظلم به شمار می‌رفت، او به افتتاحیه جام جهانی راگبی رفت و از ورزشکاران حمایت کرد.

نلسون

ماندلا علاوه برتوجه زیادش به فوتبال و راگبی به گلف نیز توجه خاصی داشته، «ارنی الس» گلف‌باز اهل آفریقای جنوبی و قهرمان دو دوره اوپن آمریکا و بریتانیا، می‌گوید که پس از قهرمانی‌هایش اغلب ماندلا اولین نفری بوده که به او زنگ می‌زد، او گفته: «ماندلا همیشه به کاری که ورزشکاران برای آفریقای جنوبی می‌کردند، افتخار می‌کرد.»

او در جایی دیگر درباره ورزش بوکس گفته: «بوکس مساوات خواهانه است. در داخل رینگ مقام، سن، نژاد و ثروت اهمیتی ندارد. من بعد از ورود به سیاست دیگر هیچ مبارزه واقعی نکردم. علاقه اصلی من به تمرین بود؛ فهمیدم که تمرین پیگیرانه وسیله‌ای عالی برای خالی کردن تنش و فشار عصبی است. بعد از یک تمرین طاقت فرسا، هم از لحاظ فیزیکی و هم از لحاظ روانی سبک‌تر می‌شدم.»

نلسون ماندلا در جوانی به بوکس و دو استقامت علاقه داشت. او حتی در طول ۲۷ سالی که در زندان بود، هر روز صبح ورزش می‌کرد.

ورزش برای ماندلا

تلاش های ماندلا برای ورزش آفریقای جنوبی

او با سرمربی تیم ملی فوتبال بافانا بافانا (لقب آفریقای جنوبی) صحبت می‌کرد و به جلسات تمرین آن ها سر می‌زد و داستان‌های الهام‌بخشش برای بازیکنان تعریف می‌کرد و کشور را آماده برگزاری جام ملت‌های آفریقا می‌کرد. او تمام مردم کشور را برای حمایت از تیم ملی متحد کرده بود تا مسابقات به بهترین نحو برگزار شوند.

 

در سخنرانی افتتاحیه بازی‌ها، نلسون ماندلا در جمع هواداران و مسئولان کشورها گفت: «آفریقا در حال حرکت رو به جلو است. کامرون در جام جهانی ۱۹۹۰ موفق شد تا یک‌چهارم نهایی بالا برود. در جام جهانی ۱۹۹۴ امریکا، نیجریه موفق شد به جمع شانزده تیم برتر جهان راه پیدا کند. سه هفته پیش از شروع همین مسابقات، جورج وه‌آ از لیبریا موفق شد به بالاترین درجه فوتبال جهان برسد و برنده توپ طلا بشود. وه‌آ به عنوان بهترین بازیکن جهان برای تیم ملی کشورش هزینه پروازها، هتل، آماده‌سازی و البته گل‌های زیادی به ارمغان آورده است.» او در همان ورزشگاهی سخنرانی می‌کرد که اولین تجمع بزرگ مردم آفریقای جنوبی بعد از آزادی او آنجا شکل گرفته بود؛ ورزشگاه ساکر سیتی.

نلسون

در سال ۱۹۹۵ میزبان جام جهانی راگبی آفریقای جنوبی بود. در آن سال ها دو دستگی میان سیاه پوستها و سفید پوستها در آن کشور آنقدرزیاد بود که نیمی از آفریقای جنوبی طرفدار تیم ملی راگبی کشورکه اعضای آن را سفیدپوستان تشکیل می دادند بودند و نیمی دیگر طرفدار تیم حریف. اما ماندلا با شیوه خودش این اختلاف را تغییر داد و برای حل کردن تبعیض درکشورش اقدام کرد. او فرانسوا پینار، کاپیتان تیم ملی راگبی کشورش را راضی کرد تا جلسات تمرینی ای را با حضور کودکان سیاه پوست مناطق نیازمند این کشور تشکیل دهد.

باوجود انتقادات فراوان، ماندلا این کار را ادامه داد و بعد از متحد شدن ملت آفریقای جنوبی، تیم آفریقای جنوبی قهرمان جام جهانی راگبی شد و مردم این کشور همگی این قهرمانی را جشن گرفتند.

افریقا

رابطه جهانی ماندلا با ورزشکاران

علاقه ماندلا به ورزشکاران فقط محدود به هموطنان‌اش نبود، او رابطه خوبی نیز با محمد علی (کلی) اسطوره بوکس جهان داشت. ماندلا چند باری گفته بود که: «اگر در یک اتاق شلوغ با علی باشم، هر کاری داشته باشم را رها می‌کنم و پیش‌اش می‌روم. او بزرگ‌ترین است.»

ماندلا

خداحافظی ماندلا با دنیای ورزش

آخرین باری که او در منظر عمومی ظاهر شد در مراسم اختتامیه جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی و زمانی بود که جام جهانی به تیم ملی اسپانیا اهدا شد. شهرت همیشه ، حتی تا روزهای پایانی عمر پرافتخار ماندلا درکنارش بود وحالا نیز او با افتخار و بزرگی در روز قرعه کشی جام جهانی ۲۰۱۴ دنیا راترک کرد. مردی جنگجو که جام جهانی را به قاره آفریقا برد.

نویسنده: سارینا جلالی

توسط تیم محتوای هم ورزشی -

About the author

تیم محتوای هم ورزشی

Leave a Comment

حقوق سایت هم ورزشی محفوظ می‌باشد.
از ورزش لذت ببرید

دانلود اپلیکیشن